Entre nós...
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 10:12
Koldo Madariaga
Un recordo ao mestre...

Xullo de 2011
Ola Koldo!. Como vai todo pola nube? Seguimos adiante a pesar da túa partida.Forem Galicia e o seu "capital humano" segue adiante, loitando e traballando día tras día. Temos moitas novidades que contarte: temos centro novo en Santiago, que leva o teu nome, o "teu" proxecto Desire3 continúa...pero a mellor nova de todas é que por aquí non te olvidamos Amigo Koldo.
Xullo de 2010
Familia:
Hoy nos sentimos aún más orgullosos de mi hermano.Siempre hemos admirado su brillantez, su forma de agasajarte y darte caña al mismo tiempo, su sentido del humor...
Pero hoy hemos visto como su pasión, su forma de ser y su trabajo han calado entre los que no somos su familia. Pero sobre todo nos hemos sentido orgullosos de sus elecciones, su pasión, su compromiso político y sus amigos.Os eligió como compañeros y amigos y nos parece imposible elegir mejores amigos y compañeros.
Nos parece curioso que a Lois le conozcais como Koldo.Él eligió ser gallego.Ya es sabido que los bilbainos somos de donde nos da la gana, intentando hacer honor a nuestras fanfarronadas.Creo que lo que ha dejado Lois como legado no se lo puede imaginar ni el más fanfarrón de los bilbainos. Lo dejo ya, que seguro que a mi hermano seguro que le molestaría que me ponga transcendente. Gracias a todos, la familia Madariaga nunca podrá olvidaros.Gracias Lois por permitir que incluso en el momento más duro de nuestras vidas nos hayas permitido conocer a personas tan cojonudas.
Forem Galicia:
Resulta difícil pronunciar palabras de despedida, sobre todo cuándo quién se va fue compañero y amigo más que director o jefe, pero es preciso ser fuerte para afrontar nuestro último encuentro.
Sin lugar a dudas, tu partida fue temprana cuándo aún quedaban muchos proyectos por terminar y muchos más por comenzar, muchos momentos que compartir.
Fue en un auditorio, uno similar a los que tantas veces habías pisado, y desde donde tantas veces nos hiciste llegar tus expectativas, ilusiones profesionales y el resultado de tus esfuerzos e investigaciones en el ámbito de la formación , el conocimiento y las nuevas tecnologías.
Fue ahí mismo , en un terreno de juego perfectamente conocido por ti, donde un fatal golpe del destino sacudió brutalmente tu corazón.
Quienes tuvimos la oportunidad de conocerte, sabemos de tus pasiones, tus valores, tu lealtad y tu legado.
Es por ello que, desde Forem-Galicia, no olvidaremos tu desenfado, tu alegría, tus sonadas “broncas”…, en definitiva tu espíritu. Ese espíritu emprendedor que apuntó a lo más alto en un viaje en el que todos tuvimos cabida.
Ahora sabemos que a veces los amigos se van, y se van sin avisar.
Ahora solo nos queda tu recuerdo, la nostalgia y una tristeza que todo lo embarga.
Adiós Koldo, el tiempo que todo lo cura, no borrará tu recuerdo ni la huella que has dejado en nuestros corazones.

SIEMPRE ENTRE NOSOTROS
Cóntanos un amig@ — Mié, 07/20/2011 - 14:09Hola Koldo, allá donde estés piensa que siempre vas a estar entre nosotros. Personalmente tengo que decirte que yo nunca te olvidaré; tus reflexiones, nuestras conversaciones, tus encarguitos "embolaos profesionales", todas las veces que "despachabamos" juntos......
Siempre estarás en mi recuerdo
Te echamos de menos!!!
Montse
PELOTAS
Cóntanos un amig@ — Jue, 08/11/2011 - 15:59Como siempre cuando se muere alguien se convierte en un santo
RECORDO
Cóntanos un amig@ — Mié, 07/20/2011 - 13:26Ola Koldo que sepas que te voto moito de menos, que a semana pasada acordeime moito de ti e soñei que chegaba a Forem e que ti estabas tomando un cafe, pero a veces os soños non se cumpren...
Unha aperta moi forte onde queira que estees
Rosa
In Memoriam
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/15/2011 - 23:39Hoy es un día muy especial para todos los que formamos parte de FOREM GALICIA; se cumple un año desde que nuestro querido KOLDO MADARIAGA (Director General de la Fundación) y verdadero impulsor de lo que hoy somos.
Desde el blog del curso ACTIVIDADES ADMINISTRATIVAS NA RELACIÓN CO CLIENTE que se imparte en FOREM FERROL, queremos tener un recuerdo a su memoria y pedirle que desde donde esté, siga apoyándonos para hacer realidad su sueño, "CALIDAD E INNOVACIÓN".
No nos olvidamos de Nieves y de su hijo, a los que desde aquí enviamos un beso y un abrazo muy grande.
¡KOLDO NO TE OLVIDAMOS!
Amigo...
semprekoldo — Vie, 07/15/2011 - 16:32Amigo Koldo.
La verdad es que yo ya te he enviado un par de "tweets" desde mi nuevo cacharro que ahora se conecta con Desire3....Es verdad, hace un año que nos has dejado, pero hoy, al contrario que hace 365 días me alegro de estar de nuevo en este sitio web, es buena señal, significa que no te hemos olvidado...
Te voy a dejar un vídeo Pink Floyd, de un tema que seguro que conoces "Wish you where here..." para que lo veas y te acuerdes de todos tus alumnos. Maestro: no te olvidamos!
@apermuy
hoy hace un año
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/15/2011 - 13:07Hoy hace un año que nos dejaste compañero y en este tiempo me acordé muchísimas veces de ti, es curioso pero me di cuenta de que habías ocupado mucho espacio en mi vida. Durante días , sobre todo al principio tu perdida estaba presente continuamente , no solo en el trabajo sino en cada cosa que hacía , tu perdida me recordaba lo frágil que es nuestra existencia , lo provisional que es nuestra vida y como se puede truncar en un momento. Una especie de miedo me rodeaba.
Hoy iré a coger un nuevo teléfono que conseguí con puntos y compromiso de permanencia y por supuesto con un nuevo juguete de este tipo de quien me iba a acordar??? Te echo de menos, un abrazo.
Marita
Querido amigo Koldo
Cóntanos un amig@ — Mar, 07/27/2010 - 11:59Todos los que tuvimos la oportunidad de conocer y trabajar con Koldo, sabemos de su generosidad y de su capacidad para crear y compartir proyectos.
Todos los que tuvimos la oportunidad de trabajar con él, nos sentíamos orgullosos de su voluntad y su esfuerzo.
La familia Florida Universitaria se encuentra consternada por esta pérdida y se siente al lado de todos aquellos que admiraban y querían a Koldo por su sentido de la justicia, su entrega y su perseverancia.
Con todo nuestro afecto,
Empar, Patxi, Pere, Lía, Carmen, Pau y Cristina
--
Florida Universitaria
Sentido pésame
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/26/2010 - 09:05En nombre de Fortec enviamos a todos los que formáis parte de Forem Galicia nuestro más sentido pésame por la perdida del Sr. Koldo Madariaga.
Un abrazo
--
Raquel Garcia
Departamento de Consultoría e-learning
Consternado
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/23/2010 - 22:16Así me he quedado con la fatal noticia del fallecimiento de Koldo Madariaga.
Quisiera desde este espacio dar mi sentido pésame a familiares y amigos.
En lo personal coincidimos por última vez en Servicios Centrais donde se me dio la oportunidad de impartir un curso de formación continua.
Recuerdo de esos momentos una breve conversación en el descanso de clase. Preguntaba yo sobre la evolución del nuevo centro en el Polígono del Tambre mientras él me detallaba aspectos relacionados con el uso y distribución de los nuevos espacios.
Me uno a las personas que apuestan porque el nuevo centro lleve su nombre en recuerdo y homenaje a su persona.
Gabriel Muñoz
Siempre estarás presente en mi trabajo
Cóntanos un amig@ — Mar, 07/20/2010 - 09:58Querido Koldo, no ha sido mucho el tiempo que ha pasado desde que conectamos en la red pero desde el primer momento supe que estaba ante una buena persona y un gran profesional. Te agradezco todo lo que has compartido, en el lado humano y en el profesional, con todos los que te seguíamos. Echaré de menos tu optimismo, tu sinceridad, el cariño de tus tweets y tu sabiduría. Un fuerte abrazo.
Seguiremos conociéndote
Cóntanos un amig@ — Mar, 07/20/2010 - 08:23Hola Koldo:
No tuve la ocasión de conocerte personalmente, pero si tengo un pequeño recuerdo que compartir con los demás. El recuerdo de como tuviste la consideración de llamarme durante mi primer día de trabajo en FOREM para darme la bienvenida. Aquel breve contacto significó mucho para mí en un momento tan importante. Me sentí acogida e ilusionada con mi nuevo trabajo.
Sigo escribiendo desde la ilusión y desde el convencimiento de que FOREM sabrá caminar hacia delante con todo lo que le has legado. Aprendiendo, siempre aprendiendo.
No puedo seguir escribiendo recuerdos propios, pero si puedo leer los que todos los que te querían están compartiendo aquí. Así seguiré conociéndote, porque nadie se va mientras los suyos no quieren. Y queda claro que los tuyos no quieren.
Hasta siempre, Koldo.
Ana Fernández.
Con el permiso de Eva
Cóntanos un amig@ — Mar, 07/20/2010 - 07:14Con el permiso de Eva quiero compartir un fragmento de su carta
...En el sindicato tenemos trabajadores, compañeros y amigos, dificilmente se juntan las tres cosas en una persona pero tengo que decirte que para mí Koldo era eso y mucho más, podías contar con él, estaba cuando lo necesitabas y nunca tefallaba, siempre me facilitó mucho el trabajo, fue un verdadero placer haberlo conocido y poder trabajar con él.
En mi opinión lo máximo que se puede decir de una personas es que es buena gente, y Koldo, Nieves era eso una muy buena gente.
Se que nadie como su familia lo va a llorar pero que sepas que sus amigos también lo lloramos, y no voy a hablar de justicia pero ni Koldo ni los que le queríamos, nos merecíamos esto...
Eva Aldariz
Gracias por estos años
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 19:58Jefe, hoy he ido a la oficina y no estabas. Las ventanas estaban cerradas y se me hizo raro. Las abrí, claro, ya que hay que dejar que entre el aire para que las personas trabajen a gusto y a ti eso siempre te preocupó.
Las personas que importantes ¿verdad? A pesar de que todo el mundo valoraba tu capacidad para entenderte con los cacharros o chismes, como a ti te gustaba llamarlos, lo que de verdad se te daba bien era el cara a cara.
Siempre me decías "Reúne a tu gente y habla con ella y si no tienes tiempo, búscalo". Afloja el pistón y acércate a ellos, es la única manera de que ellos estén a tu lado. ¡qué gran consejo!
Me pegué a ti primero para aprender y después porque me resultaba difícil no pasar un ratito contigo para pelear, para reír o simplemente para tomar un café en el que, en la mayoría de las veces me dejabas plantada porque siempre ibas con prisa.
Me enseñaste que hay que pensar con la cabeza y no con las tripas, que "calimerismos los justos porque hay que venir llorado de casa", que hay que cambiar el sombrero dependiendo de quién este al otro lado, pero sin olvidar los principios. Eras un gran actor y te he visto en representaciones inolvidables, aunque en alguna tengo que confesarte que me acojoné.
Nos has dejado una filosofía de trabajo moderna, como eras tú, siempre tres pueblos por delante, visionario y acertado, equivocándote centésimas, que para ajustar ya está Tony....siempre empujando, en el escenario en el que te encontraras, la Administración, el Sindicato, a la dirección...
Nos dejas solos pero con la lección bien aprendida, porque te has preocupado de que cada uno de nosotros fuera bueno en lo suyo. Siempre preocupado porque nos lleváramos bien ya que eso es lo que traslada a la organización, decías. No te preocupes, puedes estar tranquilo, por tí seguiremos unidos tirando de este tu proyecto que generosamente has compartido con nosotros.
Gracias por dejarme aprender a tu lado hasta el último momento. Nunca te olvidaremos.
Maite
Xandra Non tiven a
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 19:43Xandra
Non tiven a oportunidade de coñecer moito a Koldo nos meses que traballei en Forem, pero transmitíame humanidade e bo humor, intelixencia e lucidez e, dende logo, infundíame respecto. Sei que andaba con moitos proxectos en marcha e eu mesma me atrevín a escribirlle unha cousiña para o Desire sobre lingua e novas tecnoloxías. El, aquilo de traducir e-learning por teleformación non o acababa de ver...
Case cando se cumpría exactamente un ano do inicio do meu labor en Forem, entérome do seu falecemento. A vida ás veces abre e pecha estrañas circunferencias. Sentín moito a noticia, de corazón, e sei que todos vós (os meus compañeiros e compañeiras de Forem: Carmen, Maite, Rosa, Pili, Fátima, Tino, Pilar, Loli, Alberto...) estades ben fodidos coa súa falta.
Non podo máis que mandarvos un forte abrazo, unha lembranza e un desexo: que o tempo vos leve a tristeza e vos manteña no corazón a súa presenza, o seu saber e a súa amizade.
Apertas sentidas a todos e en especial a el, onde queira que estea.
La vuelta
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 19:39Durante todo el fin de semana he pensado como me sentiría al llegar el lunes a FOREM y realmente paso lo que pensaba...Me sentí triste y todavía muy soprendida...sin embargo, recordé unas palabras que me dijo hace muchos años, cuando pasaba por uno de los peores momentos de mi vida..."hey!!! porque estas así? yo sabía que te pasaba algo.. increíblemente y a pesar de que en algunos momentos lo creía distante el sabia muy bien como me sentía y sobre todo sus palabras fueron un bálsamo de energía a mi vida...
Por eso cuando me senté frente al ordenador y empezó a sonar el teléfono, a bajar correos, a preparar el trabajo.. lo que hubiera pendiente , me di cuenta..que tenia una fuerza diferente , y deseos de seguir trabajando en la misma línea de innovación, creación, y sobre todo que el se sienta tan orgullosos de nosotros, como todos nosotros de él.
Hasta siempre compañero
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 18:37Bienquerido Koldo, yo no puedo cerrar el capítulo de habernos conocido porque no te despedí y porque siempre has estado y he querido que siguieras estando en mi memoria racional y afectiva. Cuenta la leyenda que has cogido como nadie en FOREM el testigo de los sueños con que comenzamos en los años 1991-92, subidos a un barco de inexperiencia pero de mucha fe, y no religiosa.
Juntos llenamos las programaciones de cultivos marinos y de peces ornamentales y engordamos de éxito los primeros folletos que describían a FOREM como pionera, quizá no tanto por lo que hacía y si mucho por lo que albergaba.
Tú te embarcabas en exploraciones científicas mientras yo me asomaba al precipicio de la gestión. Con el tiempo soy yo la que explora la ciencia y tú quien escribes páginas para la mejor gestión de un FOREM que a ambos nos ha dado la oportunidad de conocernos.
Reimos, soñamos, criticamos... y, sobre todo, compartimos e hicimos camino con otros/otras, nunca a costa de nadie. Algunos/as ya se fueron, también sin avisar. Nuestro último contacto fué la celebración de los 20 años de FOREM en los que bien pudiera haberte acompañado y, que como sabes, no pudo ser.
Ahora me alegro de que así fuera, pues prefiero quedarme con tu imagen al otro lado de un acuario lleno de peces de colores, observando tus cejas arqueadas por encima de tus gafas, símbolo de la capacidad permanente que tenías de admirarte con todo y por todo, que haber vivido este último episodio que te has empeñado en escribir antes de tiempo.
A Nieves (a quien no conozco), a tu hijo y a todos y todas los que te querían y compartieron momentos contigo por los que hoy sufren tu ausencia, un fuerte abrazo.
¡Hasta siempre compañero!.
Margot Valcarce
Joder Koldo con la de cosas
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 13:18Joder Koldo con la de cosas que quedan por hacer¡¡¡¡¡¡¡
Y la de ventanas que has abierto¡¡¡¡¡.
Lo último que me dijiste: en la red se ha de estar participando cada uno, de uno a todos.
Me quede en un así de conocernos más, te leo y te oigo en tu blog.
Un abrazo.
Quim
Hace más de treinta ños yo
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 12:19Hace más de treinta ños yo robaba los libros a mi hermano. Los premios, Rayuela, el aleph. Decía Borges que a Dios sólo le disculpa que no existe. Así me siento yo hoy. Muchos, muchos años después le ije en una conversación: está la fuente muda y recitó de memoria una poesía de Machado que -me dijo- no había podido sacar de su cabeza en 30 años. "Yo tampoco", le dije. Y vcon esa sorna suya me dijo: "Eso es telepatutía". Hoy no puedo por desgracia dejar de recordarla y os la envío a tod@s:
Hoy buscarás en vano
a tu dolor consuelo
Está la fuente muda
y está marchito el huerto
Hoy sólo quedan lágrimas
para llorar
No hay que llorar
¡Silencio!
Un abrazo de Agustín, para siempre el hermano de Koldo
Amigo Koldo Madariaga, te has
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 10:55Amigo Koldo Madariaga, te has ido sin avisar, sin despedirte, hace apenas tres semanas nos reíamos de la señora de la guadaña, recuerdas, la mala hierba nunca muere, hoy, la realidad implacable, nos dice que tú no eras mala hierba, eso algunos ya lo sabíamos, pero no es justo, que un tipo como tú, nos sea arrebatado, así sin más, te has ido igual que habías llegado, sin hacer ruído, pero, maldita sea, aún queríamos que siguieras haciendo mucho ruído, los rojos de CCOO y l@s trabajador@s en general. aún precisabamos de tí, aún queríamos tú ruido, mucho ruído, y ahora solo tenemos silencio, un silencio frío, helado. Hasta siempre, amigo Koldo.
XAN CANEDA GONZÁLEZ
COORDINADOR XERAL SAL-G (SECTOR ADMINISTRACION LOCAL DE GALICIA)
entre nós
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 10:54De: JOSE EUSEBIO JUSTO SANTOS [mailto:ejusto@galicia.ccoo.es]
Enviado el: sábado, 17 de julio de 2010 10:56
Compañera Isabel: Te ruego que trasmitas a la familia de Koldo, que pese a que mi corazón que pide acompañaros hoy, mi estado de salud no recomienda correr ese riesgo.
Los muchos años que comparti con Koldo en Forem-Galicia quedaran en mi recuerdo para siempre .
Un amigo para siempre: Eusebio Justo
entre nós
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 10:54De: Ana Torrado [mailto:AnaTorrado@atlantis-seguros.es]
Enviado el: viernes, 16 de julio de 2010 13:51
Isabel, desde Atlantis, por mi y mis compañeras situadas en Barcelona, que le conocimos a través de los distintos cursos, transmitir nuestras condolencias a familiares , amigos y compañeros.
Por la distancia , no podremos estar presentes.
Un saludo.
Ana Torrado
Técnica Organización
Servicio de Organización
entre nós
Cóntanos un amig@ — Lun, 07/19/2010 - 10:52De: luis [mailto:jllopeza@industria.ccoo.es]
Enviado el: viernes, 16 de julio de 2010 14:04
Asunto: Pésame a la familia de Koldo
Importancia: Alta
Buenos días, quería que le hicierais llegar a la familia de Koldo mi más sentido pésame y que una muerte tan repentina e inesperada a esa edad tan temprana, es mucho más difícil de asimilar y llevar.
Os acompaño en el sentimiento.
Saludos. J. Luis Secretario General del Sindicato Comarcal de Industria de CCOO de Lugo
Qué difícil es decir adiós
Cóntanos un amig@ — Dom, 07/18/2010 - 19:08Qué difícil es decir adiós
Cuando quién nos deja ha sido compañero antes que jefe.
Nos ha guiado, orientado, animado, formado, dirigido, y no se cuentas cosas más, para que nuestra labor docente y profesional fuese lo más provechosa posible.
Lleno de energía que transmitía y desbordaba, lleno de proyectos que ponía a servicios de todos.
Iba por delante de nosotros despertando nuestro interés por la tecnología, por nuevas formas de abordar la docencia, y por muchos otros apartados más. Logró abrirnos los ojos a muchos de nosotros, creó un ansía de aprender y utilizar las nuevas tecnologías, a compartir,… comportándose como lo que era un grandísimo docente.
Cuando este sábado nos reunimos para estar con él, no pude más que confirmar que era especial, único.
Muchas gracias y hasta siempre
José Riveiro.
Zutaz oroitu gara, maisu handi hori!
Cóntanos un amig@ — Dom, 07/18/2010 - 01:36Eskerrik asko, Koldo, zure lanagatik langile zaren aldetik eta hezitzaile bezala. Bibon bertan ikusiko zaitugu eta omenduko. Hitz batzuk utzi dizkizut nire blogean, oraindik hunkiturik nagoela:
http://www.palazio.org/2010/07/koldo-madariaga-nos-deja-pero-no-su.html
Gracias por tu labor como trabajador y educador, Koldo. Te veremos y homenajearemos en Bilbao. Te he dejado unas palabras en mi blog, todavía afligido:
http://www.palazio.org/2010/07/koldo-madariaga-nos-deja-pero-no-su.html
Para sempre na miña mente e no meu corazón
Cóntanos un amig@ — Sáb, 07/17/2010 - 19:57Koldo, só podo darche as gracias. Gracias por ser xefe, compañeiro, mestre. Gracias por ter a delicia de coñecerte. Gracias por todo: polos sorrisos, polos almorzos de "tigre", pola túa confianza, pola comprensión, polo agarimo demostrado nos meus malos momentos. GRACIAS.
Para sempre na miña mente e no meu corazón. Bicos.
Pili Peón
sempre entre nós
Cóntanos un amig@ — Sáb, 07/17/2010 - 18:35Ata agora non fun quen de escribir nada, e iso que o intentei pero non o conseguín. Lembrávame moito de Nieves, esas primeiras horas de angustia que pasei con ela, a súa serenidade rota en algún momento, os recordos que afloraban...
O venres foi eterno, chegar ao traballo e ver a Koldo en todas as cousas que facias, nos escritos preparados, no correo electrónico, na web, en twitter, no blogue... unha sensación moi curiosa: non deixaba de velo e ao mesmo tempo era xa consciente de que non estaba. Esa sensación é a que quero que continue comigo, que siga estando nos meus pensamentos e no meu corazón. Fixóseme moi curto o camiño andado con él , ainda que miro para atrás e foron moitos anos como compañeiros en moitas facetas, algunha máis agradables que outras, pero sempre fructíferas.
Non me despido dél porque non sinto que se fose, quédame o seu espiritu de traballo, o seu xeito de facelo e a súa paixón por melloralo todo e quédame Nieves, que cada vez que a vexa vaime recordar a él.
Por iso , Koldo sempre entre nós.
Un bico Nieves
Alberto Conde
Para un amigo, un genio, un maestro
Cóntanos un amig@ — Sáb, 07/17/2010 - 08:15Hola koldo
Todavía no me hago a la idea de que no te voy a tener a mi lado en los miles de proyectos que tenemos por delante en Forem, pero como tú y yo sabemos, Forem se ha convertido en un ente humano tan grande que seguirá su camino por si solo.
Solías decirme que habías aprendido mucho trabajando conmigo, pero amigo mío, eso es insignificante comparado con todo lo que yo he aprendido de ti trabajando codo con codo durante estos últimos años. Y no me refiero solo a todo lo que nos has enseñado a todos los que hemos tenido la suerte de compartir proyectos e ilusiones contigo, sino a lo que realmente ha dejado un hondo calado en mi: tu calidad humana y todas las lecciones de la vida que me has dado día tras día.
Amigos para siempre.
Tony
entre dos
Cóntanos un amig@ — Sáb, 07/17/2010 - 00:57Seguro que muchos no saben que las redes sociales las inventó Koldo, es cierto, la historia hará justicia, tengo la fecha : Septiembre de 1998 : creación del departamento de formación de Forem Galicia. : una habitación + 1 director + 3 técnicos + Koldo, alias ‘la correa de transmisión del departamento’, sin él no hubiera sido posible, los técnicos, estaríamos ‘Lost’, pero el tenia la ‘Energy’. Además de ello, creamos un grupo de amigos, algunos de los cuales aún estamos en Forem.
Quizás algunos lo sepan, pero otros seguro que tampoco saben que Koldo cocinaba muy bien, menudas cenas que nos hacíamos, algunas en su casa : planificación del menú durante 2 semanas, compra de la carne o pescado – según temporada - , elección de la receta, bebidas espirituosas adecuadas y elaboración de postre. Luego estaba la infraestructura : desmontar la mesa de la cocina + montaje en el salón. Y por su puesto, que no faltase su TV en blanco y negro. Sí, Koldo tenía una tele en blanco y negro, el canal era lo de menos. Menudas risas.
Además de los eventos extras, comíamos casi de forma diaria juntos : hoy en el que huele a fritanga, mañana en el que tiene empanada de pulpo, pasado hay uno nuevo que tenemos que probar y que encaja en nuestro presupuesto. Algún día tomábamos un café en alguna terracita y otras simplemente charlábamos paseando por la Alameda. En esas charlas fuimos al futuro y recorrimos el pasado, reordenamos el mundo y lo volvimos a descalabrar.
Sí, también discutimos y a veces mucho, recuerdo aquel viaje que fuimos a Madrid, te empeñaste en ir en metro desde el aeropuerto a Forem, menudo viaje, la rematamos discutiendo en la puerta, justo antes de reunirnos. Ni pa ti ni pa mi.
También estuvimos distanciados, pero fuiste muy hábil, me pediste que te acompañar a León en coche, ahí volvimos al futuro y recorrimos de nuevo el pasado y volvimos a reordenar y descalabrar el mundo. Casi nevaba los días que estuvimos en León, me enseñaste la ciudad, donde tomabais café, y lo más importante, la carnicería donde comprabais los embutidos, al lado de la plaza, ahí hicimos acopio.
Ahora solo quiero que cuando vaya a Servicios Centrales pueda leer tu nombre en la fachada y recordar que yo trabajé con mi amigo.
Carlos Parada
IN MEMORIAM
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 22:01Hola Koldo, te dedico estas líneas para agradecerte lo que para mí y el resto de compañeros significas.
Tu dinamismo, tu sabiduría, tu constante innovación nos hace parecer a todos un poco más pequeños, pero en responsabilidad, coherencia y forma de ver las cosas, desde luego nos haces a todos más grandes.
Recuerdo todavía y con orgullo cuando hace 14 años me llamaste por teléfono para ofrecerme impartir un curso en nuestra Fundación, me comestate como funcionaban las cosas, aunque desde luego nada parecido a como lo estamos haciendo desde que ocupas este puesto de suma responsabilidad.
Te voy a dar un consejo, tómate un respiro y no andes tan acelerado, pués como dice el dicho: "Las prisas son malas consejeras" y no vaya a ser que eso te produzca un "disgustillo", y eso no merece la pena.
Se me olvidaba decirte que queda poco, según parece, para la terminación del nuevo centro en Santiago; espero que ese día seas breve y no nos lances un discurso muy extenso.
Mañana sábado te veo y yá te comentaré algún chismorreo de como van las cosas en la Fundación.
Dále un beso de mi parte a Nieves, y lo dicho, mañana te veo en Santiago.
Chao.
Antonio Canosa
Una muestra de la bonhomia
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 20:03Una muestra de la bonhomia del amigo Koldo es que pese a que hace mas de 15 años que no teníamos contacto profesional, y solo concidiamos esporádicamente por la calle muy de vez en cuando, la noticia de su partida ha generado en mi un fuerte sentimiento de pesar.
Que su dinamismo acompañe nuestros recuerdos.
Manuel Aranda
De Alberto Samaniego
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 19:32Lamento enormemente la pérdida de Koldo, aunque hace años que no teníamos trato profesional, lo recuerdaré siempre como una gran persona y compañero.
Un abrazo estés donde éstes.
Por Jose Manuel Pimentel
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 19:31Hola Koldo, cada vez que me manejemos una de tus aplicaciones y se abra la ventana siempre estarás presente.
Gracias por todo, hasta siempre
PARA KOLDO-Profe que no ejerce lo que quisiera y se dedica a tar
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 17:38PARA KOLDO-Profe que no ejerce lo que quisiera y se dedica a tareas directivas.
Efectivamente “Profe” como ti dis o que converte a vida nunha “motivación constante” no é facer o que nos gusta senon “k “nos guste o “k” fagamos :endexamais penses que te marchas para sempre isto non e a fin e simpremente o “conductivismo” a continuación da vida por outros camiños.
Antonio López Álvarez-Toñito de Tor
gracias Koldo
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 16:25Hola Koldo, solo darte las gracias por haber estado entre nosotros, por habernos iluminado tantas veces, por desbaratarnos las ideas tantas otras, por ser como eras. Hasta siempre.
Mientras quede el recuerdo nadie desaparece.
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 15:29Venturoso viaje para el que inició una nueva senda y cariño para los que le vieron partir.
Javier Verdote Martín
en nuestras manos está
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 14:47En nuestras manos esta que no caigas en el olvido, y creo que vamos por el buen camino.
No conozco las ideas ni los compromisos ya realizados, pero creo que el nuevo centro de Forem, en el Polígono del Tambre, debería de llevar tu nombre.
Carlos Parada.
he perdido a un amigo
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 14:26Fuiste un jugador de la vida, he compartido contigo varias partidas y solo puedo decir
gracias amigo .
Jose de FNR
DESPEDIDA
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 14:23Ola Koldo, a verdade é que non sei que dicir, pois agora mesmo non me sae nada; o único que teño é unha gran angustia no corazón. Esta noite pasada non puden dormir nada pensando en ti e imaxinándome que era todo un mal sono, e preguntándome quen me vai abrir a verxa cada mañá, quen me vai a encender a calefacción, ou abrir as ventanas porque fai calor; e o máis importante quen me via a rifar porque non tomo nada pola mañá que é malisimo estar sin comer, que non sei que pasa no fígado... Quen me vai botar a bronca por pasar a fregona e secar a auga que cae do teito, pero o máis importante é quen me vai pedir perdón despois dun anaco...
Que sepas que desde alí onde estees, que te levo no corazón e que nunca te esquecerei, pois non só se foi sin despedirse o director de Forem senón un bo amigo e compañeiro, que se ten que sentir moi orgulloso do legado e boas cousas que deixou en nós
Como dicen os arxentinos "sempre te pensarei"
Boa e feliz viaxe
Rosa
de Bea
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 14:03Aunque seguimos impactad@s por tu marcha tan repentina, te quiero escribir porque sé que seguro estarás desde algún sitio "tuiteando" para tod@s. No sabes cómo voy a echar de menos entrar en el twitter y no ver la cantidad de enseñanzas diarias que nos dabas, escucharte hablar con ese entusiamo que hacía imposible no contagiarse de web 2.0. Me enseñaste muchas cosas y lo más importante, hiciste que me volviera más curiosa de lo que era y más entusiasta de las TIC, y de todos los chismes y cacharritos, como te gustaba llamarles. Seguiré escuchando esa magnífica recopilación de canciones que tenías en tu blip y te aseguro que siempre te llevaré en mi memoria y en mi corazón.
Hasta siempre...
publicado por Miguel Álvarez
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 14:01Publicado por Miguel Álvarez en 16 Julio 2010 at 12:02 pm edit
Que le pasa al año 2010, nos quita a todos los pensadores, que poquitos nos van quedando…
Lo bueno es que has contagiado a muchos con tus ideales y forma de trabajar. No te has ido de todo, porque en esta pequeña parte del mundo de la e-formación estas por todas partes, hoy te vi en cientos de web, comentarios y post, y me quedo con tu visión de la forma en que se debían hacer las cosas. Muchas gracias por enseñarme, aunque no te dieses cuenta, aunque fuese por tu presencia.
Adios Koldo
Publicado por Carmela V. Juncal en 16 Julio 2010 at 11:48 am ed
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 14:01Koldo Madariaga, el “ Profe que no ejerce lo que quisiera y se dedica a tareas directivas” como él propagaba a los cuatro vientos en Twitter, ha sido mucho más docente de lo que él se creía, pues tenía una gran legión de seguidores.
Consiguió transmitir su entusiasmo por lo virtual a un gran número de seguidores.
Soñaba con el futuro de las tecnologías y creo que participará en ellas.
Un abrazo a toda la familia de Forem Galicia
de Esperanza
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 14:00quien me va llenar el correo con tanto post?? quien me va volver loca con tanto programa de software libre? quien me va a enseñar a moverme en la web 2.0 o web 3.0? porque yo sigo en la web 1.0
como te voy a seguir ahora??
te echare de menos.
se feliz donde quiera que estes
de Marita
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 14:00Hola Koldo:
Alberto decía que allí donde estés podrás ver este mensaje, seguro que sí y si aun no se puede ya montarás algún invento para que se pueda. Desde que me enteré ayer de que tu corazón no quería seguir trabajando en tus proyectos tengo una sensación de angustia, no me puedo creer que no sigas por ahí tan fedello, fuxe fuxe, hiperactivo quizás, con mil ideas en la cabeza que nos trasladas siempre como los pintores impresionistas, a pinceladas, o así te percibo yo.
Hace tiempo que te había invitado a una empanada que nunca pudimos compartir, me queda rabia, seguro que la habrías apreciado. Koldo te voy a echar de menos pero te tendré presente cada vez que me meta con un nuevo programa informático, o cacharrito de nuevas tecnologías pero también que disfrute de una buena comida… Hasta siempre.
De: M.Dolores Castrillo
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 13:59M.Dolores Castrillo
Enviado el: jueves, 15 de julio de 2010 18:12
Para: @foremga.ccoo.es
CC: José Carlos García Cabrero; Germán Ruipérez
Asunto: Fwd: Forem Galicia
Querido Carlos:
Me uno a las condolencias de José Carlos y Germán.
Ya sabes dónde encontrarnos si necesitáis algo de nosotros.
Un fuerte abrazo,
Mariló Castrillo
Gorka Palazio
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 13:5813:56 (hace 8 horas)
Estimado Carlos.- Acabo de leerlo y no sé lo que decir. Os envio mi pésame y os pido información para saber si se va a realizar algún acto en Bilbao o Galicia en su honor ya que me gustaría estar presente. ¿Ha sido de repente?
Salu2 cordiales en estos tristes momentos.
German Ruiperez
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 13:57German Ruiperez
mostrar detalles 16:56 (hace 3 horas)
para usuario
Querido Carlos:
He releído varias veces el mensaje recibido, y no doy crédito a ello.
Mi más profundo pésame a su familia y amigos. Realmente siempre fue un placer el trato exquisito que nos dio.
Un fuerte abrazo a todos.
Germán Ruipérez
José Carlos García Cabrero
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 13:57José Carlos García Cabrero
Querido Carlos: transmite nuestro más sincero pésame a su familia y nuestras condolencias también vosotros, los compañeros de trabajo en FOREM Galicia, entre los que estoy seguro que dejó también muchos amigos.
Muchos ánimos en estos momentos tan duros. Un abrazo,
José Carlos.
Homenaje a un compañero de aventuras
semprekoldo — Vie, 07/16/2010 - 13:56Homenaje a un compañero de aventuras
20:19 (27 minutos antes)
Hoy Falleció Koldo Madariaga, un soñador de la educación en tecnología, alumno, colega, compañero de sueños y una persona extraordinaria….creo que el mejor homenaje es recordarlo y tenerlo siempre on line en nuestros corazones, como a él le hubiera gustado….
Me enteré a la mañana y el golpe fue muy duro, hace unos días habíamos compartido un seminarios web y además de organizarlo juntos, participo jugando como siempre, muy comprometido, interesado, siempre atento a todos los detalles…
Recordé el placer que fue tenerlo como alumno en el Master de e-Learning…No tuve el placer de conocerlo personalmente….y lo lamento muchísimo….pues faltaba poco para lograrlo…pero siempre me fascinó su profesionalismo, su compromiso, su buena predisposición y su forma de pensar….
Envío el mensaje con copia a su mail, pues tengo la esperanza que sus familiares puedan conocer el dolor de alguien que sin conocerlo personalmente tiene un recuerdo maravilloso de de él…supongo que los que tuvieron el placer de conocerlo en persona tendrán un recuerdo aun mas fuerte de una persona que seguro ha dejado una huella entre nosotros..
Mi mas sentido pésame y espero que su recuerdo siga siempre vivo en el mundo virtual…..he publicado la noticia en facebook y en twitter como manera de continuar su maravilloso trabajo .
Saludos
Lucio
Triste noticia
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 13:55Desgraciadamente Pablo comunicoume o acontecido. Non me aparecen as palabras para manifestarvos o meu grandísimo pesar. Aínda non me parece que poida ser certo.
Un abrazo e as miñas condolencias para todos os compañeiros de Forem.
Agradeceríache que nos manteñas informados para poder asistir aos actos que se poidan celebrar.
Co seu pasamento deixanos moitos Gigas de tristeza e moitos Teras de coñecemento.
Un saúdo.
Xosé Luis Barreiro Cebey
Mi colega Mi amigo
Cóntanos un amig@ — Vie, 07/16/2010 - 13:55En ocasiones los amigos se van, lo hacen sin avisar.
Solo me queda tu recuerdo, la nostalgia de antiguas vivencias y una negra tristeza que me embarga.
Un grito ahogado desgarra mi garganta y un silencio abrumador acompaña las templadas lágrimas que poco a poco brotan de lo más profundo de mis entrañas.
Ayer, abrazado a tu ausencia, me preguntaba por la razón de nuestra existencia.
En la oscuridad de la noche pensé en todas aquellas cosas que nos quedaron por decir, por ver, por hacer.
En silencio, con tu recuerdo y mi profundo vacío me dormí, sin dejar de llorar, sin dejar de llorarte.
Para tí Koldo, la expresión del sentimiento de un amigo que siempre te admiró, y al que siempre también has hecho sentir tu amistad y compañerismo.
Tino